W wyroku z dnia 21.12.2011 (sygnatura akt C-495/10) Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że Dyrektywa w sprawie odpowiedzialności za produkt wadliwy 85/374/EWG nie dotyczy dostawców usług. Z tego powodu krajowy przepis regulacyjny, który przewiduje niezależną od winy odpowiedzialność dostawcy usług za szkody wyrządzone przez stosowany przez niego w ramach jego usługi wadliwy produkt, jest dopuszczalny obok odpowiedzialności producenta na mocy powyższej dyrektywy. Strony uczestniczące muszę mieć jednak możliwość dochodzenia roszczeń wobec dostawcy.
Decyzja opiera się na następującym stanie faktycznym:
Powód w postępowaniu wyjściowym doznał podczas zabiegu chirurgicznego w Szpitalu Uniwersyteckim w Besançon (CHU Besançon) oparzeń spowodowanych wadliwym systemem regulacji temperatury materacu grzewczego, na którym został położony. CHU Besançon został przez sąd francuski zobowiązany do zapłaty odszkodowania za szkodę w wysokości 9.000,00 euro na rzecz poszkodowanego oraz 5.974,99 euro na rzecz Caisse primaire d'assurance maladie du Jura. W prawie francuskim odpowiedzialność publicznych ośrodków zdrowia wobec ich pacjentów opiera się w szczególności na stworzonej przez Conseil d'État zasadzie orzecznictwa, zgodnie z którą publiczny zakład leczniczy musi wynagrodzić pacjentowi szkodę, której ten doznał ze względu na wadliwość zastosowanego w ramach leczenia urządzenia lub produktu, nawet wtedy, gdy wina nie leży po stronie zakładu.
CHU Besançon złożył od wyroku sądu francuskiego odwołanie, opierając się na poglądzie, że zgodnie z Dyrektywą w sprawie odpowiedzialności za produkt wadliwy 85/374/EWG pociągnięty do odpowiedzialności może być tylko producent materaca, ponieważ został on prawidłowo ustalony. Conseil d'État, który zajmował się tym sporem prawnym w ostatniej instancji, przedłożył ETS pytania odnośnie wykładni Dyrektywy. Chciał wiedzieć, czy francuski przepis regulacyjny o niezależnej od winy odpowiedzialności publicznych zakładów leczniczych może istnieć obok systemu odpowiedzialności producenta stworzonego przez powyższą Dyrektywę. Zgodnie z Dyrektywą w sprawie odpowiedzialności za produkt wadliwy producent odpowiada niezależnie od winy za szkody spowodowane przez wady swoich produktów. Jeżeli nie można ustalić producenta, odpowiedzialność ponosi dostawca, chyba że w stosownym czasie poinformuje on poszkodowanego o tym, kto jest producentem lub jego poddostawcą. Jeżeli produkty są importowane do UE, za producenta odpowiada importer. Art. 13 Dyrektywy stanowi, że nie narusza to roszczeń, których poszkodowany może dochodzić na podstawie przepisów dotyczących odpowiedzialności umownej i pozaumownej lub na podstawie istniejących w momencie ogłoszenia niniejszej dyrektywy, specjalnych przepisów dotyczących odpowiedzialności.
ETS potwierdził dopuszczalność francuskiej regulacji. Dyrektywa w sprawie odpowiedzialności za produkt wadliwy reguluje tylko odpowiedzialność producenta lub ewentualnie importera albo dostawcy wadliwego produktu. Ostatecznie jednak Dyrektywa nie ma harmonizować obszaru odpowiedzialności za wadliwe produkty poza swoim zakresem zastosowania. Odpowiedzialność, która może spotkać użytkownika, który, podobnie jak CHU Besançon, stosuje nabyty przez siebie wcześniej produkt lub urządzenie, jak na przykład materac grzewczy w ramach przyznanego pacjentowi zabiegu, nie wchodzi więc w zakres zastosowania Dyrektywy, ponieważ taki użytkownik nie może być traktowany ani jako uczestnik łańcucha produkcji i dystrybucji rzeczonego produktu, ani jako dostawca produktu.
Co więcej, sam fakt, że oprócz ustanowionego przez Dyrektywę przepisu odpowiedzialności producenta istnieje jeszcze krajowy przepis regulacyjny, według którego dostawca usług podlega odpowiedzialności niezależnej od winy, nie może naruszać ani skuteczności przepisu o odpowiedzialności producenta, ani celów realizowanych za jego pomocą przez ustawodawcę unijnego.
ETS podkreśla jednak, że musi być zachowana praktyczna skuteczność Dyrektywy. Dlatego też strony uczestniczące muszą mieć na podstawie niniejszej Dyrektywy możliwość pociągnięcia producenta do odpowiedzialności. W prawie francuskim odbywa się to na podstawie przewidzianych tam roszczeń gwarancyjnych. ETS wskazuje w końcu na to, że ewentualna, niezależna od winy odpowiedzialność dostawcy usług, która zgodnie z Dyrektywą może dochodzić do odpowiedzialności producenta, ma przyczynić się do wzmocnienia ochrony konsumentów.
Osoba do kontaktu: Damian Wypior, adwokat,
Diese E-Mail-Adresse ist gegen Spambots geschützt! JavaScript muss aktiviert werden, damit sie angezeigt werden kann.
